کت و شلوار طوسی

دست تکان می دهم تا تاکسی بایستد. تاکسی خالی است و من صندلی کنار راننده را انتخاب می کنم. صدای رادیوی ماشین بلند است. صوت قرآن پخش می کند. توجه من هم جلب می شود. اما نه بخاطر بلند بودنش. یک مشکلی هست. یک آیه مدام تکرار می شود.در حالیکه دنبال یک بهانه ی آرامش بخش برای این تکرار می گردم می بینم که راننده فرمان را رها کرده است اما فرمان می چرخد و ماشین را هدایت می کند. خیره به راننده نگاه می کنم که بالاخره به حرف می آید: آخه ما دست نداریم که باهاش فرمون رو بگیریم. به جاش اینا رو داریم. و دو عدد سُم ...

ادامه مطلب