آموزش سوال - جواب محور

آموزش سوال - تمرین - امتحان محور ؟؟
یا
آموزش یادگیری - مفهومی - مرجع محور ؟؟
کسی را تربیت کنیم که فقط بتواند چند سوال را در امتحان پایانی حل کند یا اینکه کسی ثمره ی دانشگاه باشد که بتواند مسائل روز و کاربردی را تحلیل کند و بهترین راه حل را ارائه دهد و در بعضی موارد حتی بتواند نظریه بدهد و علمی که در آن کارشناس است را در سطح جهانی توسعه دهد؟
بعضی از کتاب های کنکوری و کنکور ارشدی و البته کتب کمک درسی دبیرستان ها دارند به سمتی می روند که فقط و فقط افراد نخبه در امتحان و سوال و تست تربیت کنند. این در حالی است که کتب مرجع و پایه ای دانشگاهی سعی بر ارائه ی کامل یک موضوع درسی و تشریح تمام آنچه از آن علم در دنیا بدست آمده است ، دارند.
مشکل کجاست؟ چرا دانشجویان امتحان محور شده اند و فقط هدف آنها از کلاس آمدن یاد گرفتن حل سوال های امتحانات است؟ مطمئنا برای اینکه یک صاحب نظر تربیت کنیم باید نحوه حل مسائل تئوری را هم به او بیاموزیم. اما فقط همین امر کافی نیست.
آیا مشکل از کنکورهای سراسری و ارشد و کتاب های مخصوص این هاست و البته اساتیدی که در حوزه ی کنکور فعالیت میکنند؟
به نظر من مشکل از آزمون هاست. کنکور سراسری و کنکور ارشد و دکتری به عنوان یک مشکل بزرگ دیده می شوند. یک مشکل که طبیعتا نیاز به رفع آن باعث پدید آمدن راه حلش شده است. راه حلی به اسم مدرسان شریف ، کانون ، گزینه دو ، پارسه و ... . سپس این مشکل همه گیر شد و همه به دنبال یافتن راه حل سراغ موسسات رفتند و موسسات هم بهترین راه حل را ارائه دادند. البته فقط برای پاسخگویی به چند تست.
دلیل دیگر این اتفاق به نظر من هدف گذاری نامناسب جامعه ی جوان ماست. افراد هجده ساله ی ایرانی اکثرا ادامه ی مسیر را در تحصیلات عالی و خیلی عالی تر و خیلی خیلی عالی تر می بینند. این هدف گذاری بد نیست. مشکل از جایی شروع می شود که تحصیلات عالی فقط هم ارز با گرفتن مدرک قرار داده می شود.
با این شرایط اکنون و با شدت بیشتر در آینده کسانی وارد جامعه می شوند که در دانشگاه قدم های تکراری گذشتگان را برداشته اند و همچنین در ابتدای شغلشان شروع به کسب تجربه و یادگیری چیزی که در دانشگاه نیاموخته اند خواهند کرد و این یعنی اتلاف وقت و سرمایه.