کت و شلوار طوسی

چند روز پیش، روز کتاب و کتاب خوانی بود. با توجه به آمار کاملا موثق تا الان به تعداد کتاب های چاپ شده در کشور، روش مطالعه کردن داریم. از روش های استاندارد بین المللی ISO-9001 گرفته تا انواع روش های ابداعی. در کنار انواع روش های مطالعه، انواع اهداف مطالعه هم هستند. اهدافی که حتی به عقل جن هم نمیرسند. از اجبار امتحانات گرفته تا چشم و هم چشمی و دید زدن در کتابخانه. به طور کلی مطالعه گر ها به چند گونه تقسیم میشوند. گروه اول توانایی منحصر به فردی دارند. آنها در کمال شگفتی میتوانند در حین مطالعه از هندزفری استفاده کنند. به این صورت که در حال مطالعه درس تحلیل سازه ها هستند و هم زمان به آهنگ مورد علاقه خود مثل «باریکلا شعبون کدخدا» گوش میدهند. در صورت استفاده از این روش ممکن است هنگام امتحان دادن فرد به کنسرت موسیقی علی گرایلی برود. گونه دوم سرعت خیلی بالایی در مطالعه دارند. ۲ یا ۳ صفحه در ساعت. آن هم برای طبیعی تر شدن ژست مطالعه. آن ها از پشت سر کاملا مثل یک مطالعه گر واقعی هستند. اما نزدیک تر که بروید با یک شئ آشنا در دستانشان مواجه میشوید. بله، آنها تنها برای استفاده از اینترنت مطالعه کت و شلوار طوسی...ادامه مطلب

کت و شلوار طوسی...

تنها سکه ی عرق کرده در مشتم را میفشارم و برای رسیدن به تاکسی در حال پر شدن از مسافرین عجول به قدم هایم سرعت میبخشم.دستم که به دستگیره میرسد نفس حبس شده ام را آزاد میکنم و سرم را به پشتی صندلی تکیه میدهم.ساعتی پیش اتفاقات مهمی رخ داد.مهم تر از هرروز ساعت شش بعد از ظهر همیشگی.و حتی مهمتر از هر بار رفتن به سینما...اصلا موضوع فیلم چه بود؟از تمام چند ساعت گذشته فقط دو دقیقه ی آخرش جلوی چشمم شیرجه میزند و من آرام آرام مشت گره کرده ام را باز میکنم.مهم ترین تصمیم زندگیم را تنها یک سکه ی عرق کرده رقم زد ...._شیر یا خط؟_سر چی؟_سر بودنت تو زندگیم.چشم های مردد من و مردمک قاطع چشم هایش..لب به دندان گرفتن و صدایی که از عمق وجودم میگفت شیر..سکه درحال چرخش و فرود آمدنش پشت دست های سهم من...نفهمیدم شیر بود یا خط فقط داغی چیزی روی پلک های بسته ام به من فهماند که شیر یا خط قشنگ ترین ریسک زندگی من بود. کت و شلوار طوسی...ادامه مطلب

کت و شلوار طوسی...

نمیدانم بعدش چه میشود. اگر دست خودم باشد دوست دارم مهلت داشته باشم. چند روزی حداقل لازم دارم. میخواهم دنبال خیلی کارها بروم. البته میگویند بعدش فقط میشود تماشا کرد. میشود مثل عقاب ارتفاع گرفت و همه چیز را باهم دید. دوست دارم فرصت داشته باشم برای دیدن. مثلا بروم خانهی آن استادی که میگفت شب ها زود بخوابید و ببینم خودش تا ساعت چند بیدار است. دوست دارم بروم و جایی غیر از دانشگاه مسئول حراست را ببینم. جایی که بخندد؛ آخر فکر میکنم لبخند خیلی به صورتش میآید. یا بروم دنبال جوانی که در خیابان گدایی میکرد و ببینم با پول های آخر شبش میتواند شکمش را سیر کند یا نه. دوست دارم بعدش بروم و سر از کار آن کسی که سالی چندبار کل بهزیستی را پر از اسباب بازی و خوراکی میکند در بیاورم. اصلا شاید خودم را هماهنگ کردم و یک بار باهم رفتیم. کاش میشد بروم و شهر را تماشا کنم. مردم را که از این مغازه به آن مغازه میکنند نگاه کنم. بروم به آن کافه ای که میز دو نفره اش همیشه برای آن دو نفر بود و ببینم کادوی امشبشان چیست. دوست دارم همینطور که شب میرود و صبح میآید ببینم که رفتگر محلمان چطور هر روز صبح قبل ا کت و شلوار طوسی...ادامه مطلب